Irani ka paraqitur një sërë kushtesh për arritjen e një marrëveshjeje me Shtetet e Bashkuara dhe Izraelin, në një përpjekje për t’i dhënë fund tensioneve në Lindjen e Mesme, pasojat e të cilave ndihen edhe në ekonominë globale.
Sipas raportimeve ndërkombëtare, Teherani kërkon garanci të forta sigurie për të shmangur konfliktet e ardhshme, si dhe një marrëveshje të re për Ngushticën e Hormuzit, një korridor kyç për transportin botëror të naftës. Propozimi përfshin rritjen e kontrollit iranian mbi këtë zonë, çka mund të ndikojë ndjeshëm në tregjet energjetike.
Ndër kërkesat kryesore janë edhe mbyllja e bazave ushtarake amerikane në rajon dhe kompensim financiar për dëmet e shkaktuara gjatë konfliktit, kërkesa që sfidojnë drejtpërdrejt interesat strategjike të Uashingtonit dhe aleatëve të tij.
Megjithatë, burime të tjera sugjerojnë se Teherani mund të tregojë fleksibilitet në disa pika. Irani mund të jetë i gatshëm të pezullojë përkohësisht programin e raketave balistike dhe të kufizojë pasurimin e uraniumit.
Gjithashtu, përmendet mundësia e negociatave mbi rezervat e uraniumit të pasuruar dhe lejimi i inspektimeve nga Agjencia Ndërkombëtare e Energjisë Atomike. Një tjetër element i rëndësishëm është edhe mundësia e reduktimit të mbështetjes për grupet e armatosura aleate në rajon.
Këto zhvillime tregojnë kompleksitetin e negociatave, ku çështje si kontrolli i Ngushticës së Hormuzit, prania ushtarake amerikane dhe programi bërthamor iranian mbeten vendimtare për arritjen e një marrëveshjeje dhe stabilitetin në rajon.
