Nga Milaim Nela
E ndoqa naltgjatësinë sot në mëngjes për të parë ndonjë reflektim të mundshëm të tij.
Të jem i sinqertë deri në fund, nuk besoja se do të dilte sot. Mendova se do të merrej me paketimin.
Ne, në terminologjinë mjekësore, kur dikujt i kanë rënë të gjitha tullat e kapacitetit mendor, përdorim termin: “no insight”.
He has no insight whatsoever!
Ky zotëria i ka humbur lidhjet me realitetin dhe, me sa duket, rrugët e Tiranës mbrëmë i janë dukur imazhe të inteligjencës artificiale.
Kur ta kuptojë, nëse do ta kuptojë ndonjëherë, do të jetë një shok shumë i madh psikologjik për të dhe do të përfundojë si një mik i tij i ngushtë i “Refleksioneve”, këtu e 14 vite më parë.
Ai e ka të qartë se jashtë postit nuk mund të ketë liri për të, dhe burgun ai nuk e përballon dot.
Ai duhet ta kuptojë se ata që e kanë mbajtur deri më sot e kanë lëshuar.
Ai e di fort mirë që nuk janë “molotovarët” që e rrezikojnë kësaj radhe, por pikërisht ata që e kanë mbajtur deri më sot.
Koha jote ka mbaruar.
Sa më shumë ta zgjasësh, aq më e rëndë do të jetë dhimbja.
Dil nga kopshti i Edenit, sepse nuk është realitet, është thjesht një iluzion.
Ke rastin e fundit dhe të vetëm të tregohesh burrë.